Wszystkie wpisy>Radosne oczekiwanie w czasie Adwentu
Radosne oczekiwanie w czasie Adwentu
gru142019

Radosne oczekiwanie w czasie Adwentu

Gdy zegar wybije północ czwartej niedzieli przed Bożym Narodzeniem, muzyka cichnie, zabawy się kończą, a lud zaczyna pościć i umartwiać się. Czterotygodniowy czas Adwentu to okres przygotowania do świąt Narodzenia Pańskiego. Radosne oczekiwanie na Gwiazdkę było niegdyś naznaczone codzienną modlitwą, jałowymi daniami i wspomnieniami różnych świętych.

Zwyczaje adwentowe

Post przed świętami był dla naszych przodków wręcz codziennością. Do naszych czasów przetrwały w tradycji chrześcijańskiej dwa okresy postne – Adwent w grudniu i Wielki Post na wiosnę. Jednak wcześniej poszczono przed większymi świętami, a nawet przed niektórymi wspomnieniami świętych. Najbardziej gorliwi wierni pościli nawet 200 dni w roku! Istotą postu była wstrzemięźliwość od niektórych pokarmów, zwłaszcza potraw mięsnych, cukru i używek. Podejmowano także indywidualne wyrzeczenia w ramach pokuty lub zadośćuczynienia. W ten sposób celebrowano również czas Adwentu. Obowiązkowym elementem każdego dnia oczekiwania na Boże Narodzenie było uczestnictwo w roratach. Starsi ludzie wspominają jak w ciemne zimowe poranki z płonącymi lampionami przedzierali się przez wysokie zaspy śnieżne, by podczas porannej Mszy oddać chwałę Bogu, który schodzi na ziemię. Dni Adwentu, choć krótkie, chłodne, a niegdyś także mroźne i śnieżne, upływały w radosnej atmosferze oczekiwania na wyjątkowe święta Bożego Narodzenia. Cały ten okres był podzielony przez celebrację wspomnień świętych m.in. Barbary, Mikołaja i Łucji.

4 grudnia - świętej Barbary

Uroczysta Barbórka przypadająca na początek Adwentu to jedno z największych świąt dla górników. Święta Barbara, postać legendarna i wykreślona z oficjalnego spisu świętych Kościoła Katolickiego (źródła historyczne nie potwierdzają jej istnienia) jest patronką wszystkich pracujących w miejscach zagrożonych śmiercią, górników, budowniczych, murarzy, architektów, flisaków i rybaków. W dniu jej święta w miejscowościach górniczych organizowane są uroczyste msze święte, parady orkiestr dętych, przemarsze, akademie. Jest to okazja do podziękowania świętej za kolejny przeżyty rok i prośba o opiekę w następnych dwunastu miesiącach pracy.

6 grudnia - świętego Mikołaja

6 dzień grudnia to data szczególnie wyczekiwana przez wszystkie dzieci. Chyba każdy budząc się we wspomnienie biskupa Mikołaja szukał pod poduszką niespodzianki przyniesionej przez brodatego starca. Zwyczaj obdarowywania bliskich podarunkami w dzień świętego Mikołaja znany jest od XIX wieku. W dawnej Polsce dzieci znajdowały pod poduszką jabłko, cukierki, przybory szkolne lub inne drobne upominki, a te niegrzeczne – rózgę. Postać świętego na stałe wpisała się do współczesnej popkultury i już od połowy listopada wygląda do nas zza sklepowych witryn. Jego nieodłączny czerwony kostium, sanie z reniferami oraz wór prezentów to jednak wizerunek wykreowany w nieodległej przeszłości. Przez wieki przedstawiano świętego Mikołaja nawiązując do pełnionej przez niego funkcji – biskupa Miru. Według legend Mikołaj był człowiekiem o wielkim, dobrym sercu. Od dzieciństwa pomagał ubogim, rozdawał jałmużnę i pełnił dobre uczynki. Pewnego dnia obdarował złotem trzy ubogie siostry, które nie miały posagu, lecz dzięki hojności biskupa mogły szczęśliwie wyjść za mąż. Każdego roku naśladując świętego w dzień jego wspomnienia, 6 grudnia, my również pragniemy podarować bliskim drobne upominki, które sprawią im radość.

13 grudnia - świętej Łucji

Wspomienie świętej Łucji przypada na jeden z najkrótszych dni w roku i rozpoczyna drugą część Adwentu. Według dawnych wierzeń ten dzień był okresem wzmożonej działalności czarownic i magii. Szczególnie uważnie pilnowano więc dzieci, nie wychodzono na zewnątrz po zapadnięciu zmroku, a domostwa, budynki gospodarcze oraz zwierzęta okadzano poświęconymi ziołami dla ochrony przed siłami nieczystymi. Tego dnia w wielu regionach Polski łamano gałązkę drzewa owocowego, np. wiśni i wstawiano ją do pojemnika z wodą, a ten kładziono na piecu. Jeśli gałązka zakwitła na Boże Narodzenie niosła ze sobą pomyślną wróżbę – i pięknie zdobiła świąteczny stół. Jednak najpopularniejszą wróżbą związaną ze świętą Łucją było przepowiadanie pogody. Począwszy od 13 grudnia aż do Bożego Narodzenia bacznie obserwowano to, co dzieje się za oknem, ponieważ każdy z dni symbolizował kolejne miesiące. W ten sposób uzyskiwano długoterminową prognozę na cały następny rok.

Okres Adwentu w tradycji kościelnej to czas przygotowań na przyjście Pana. W tradycji ludowej, choć wypełnionej modlitwą i uczestnictwem w roratach, ma on wymiar bardziej przyziemny. Jest czasem gromadzenia składników na świateczną ucztę, przygotowania dekoracji do domu oraz kompletowania symbolicznych prezentów dla najbliższych.







Źródła obrazów:

1.https://naludowo.pl/kultura-ludowa/zima-obrzedy-zwyczaje-ludowe/ludowe-dekoracje-adwentowe-swiateczne-boze-narodzenie-na-ludowo-tradycyjne-ozdoby-dekoracje-bozonarodzeniowe-wieniec-adwentowy-lampion-choinka-pierniki-swiaty-podlazniczka-bombki-wzory-ludowe-stroiki.html

2.https://obrazyramy.wordpress.com/tag/pejzaz-zimowy/

3.https://buzz.gazeta.pl/buzz/7,156947,24239802,barborka-2018-dzis-obchodzimy-swieto-wszystkich-gornikow.html

4. https://myvimu.com/exhibit/16090817-mikolaj-wrzucajacy-prezenty-swiateczne-przez-komin

5. https://www.muzeum-radom.pl/gazeta-kufer/swieta-lucja/1245

Dodaj komentarz

Koszyk 0 Koszyk

Brak produktów

Darmowa dostawa Dostawa
0,00 zł Podatek
0,00 zł Razem

Ceny brutto

Przejdź do koszyka

Follow us on Facebook